Aanmelden en screening
Wie asiel wil aanvragen, meldt zich in Ter Apel. Op Schiphol doet de Koninklijke Marechaussee de screening. De IND stelt vast wie iemand is, controleert gezondheid en veiligheid, en kijkt of iemand kwetsbaar is.
Hoe lang: Wettelijk hooguit drie dagen. De IND wil het in één dag doen.
Wat er veranderde: Sinds 12 juni 2026 doet de IND de screening zelf, volgens de Europese screeningsverordening.
Bron: IND, Wat betekent screening binnen het Europese asiel- en migratiepact?
Uitleg over de procedure
Asielzoekers krijgen uitleg over hun rechten en de procedure (juridische counseling). Volgens het coalitieakkoord krijgen kansarme aanvragers pas een advocaat als hun aanvraag is afgewezen.
Wat er veranderde: De juridische counseling bestaat sinds 12 juni 2026.
Bronnen: IND, Het Europees asiel- en migratiepact en wat dat voor de IND betekent; Coalitieakkoord ‘Aan de slag’, p. 37
De IND onderzoekt de aanvraag
De IND kiest een van drie procedures: de gewone, de versnelde (bijvoorbeeld als iemand uit een veilig land komt) of de procedure waarin wordt bekeken of een ander EU-land de aanvraag moet behandelen. Daarna volgt het gehoor, waarin de asielzoeker zijn verhaal vertelt.
Hoe lang: Gewone procedure binnen 6 maanden, versnelde procedure binnen 3 maanden.
Wat er veranderde: Het oude ‘sporenbeleid’ is vervangen. Het aanmeldgehoor en de brief met het voornemen tot afwijzen, waarop de asielzoeker kon reageren, zijn geschrapt.
Bronnen: IND, Nieuwe wetten en regels asiel en nareis; Kamerbrief Ontwikkelingen migratieketen op basis van MPP 2026, 30 oktober 2026; IND, Vijf vragen over overgangsrecht na de invoering van de nieuwe asielprocedure
De beslissing: twee soorten bescherming
Mag iemand blijven, dan krijgt hij een vluchtelingenstatus of subsidiaire bescherming. Een vluchteling wordt vervolgd. Subsidiaire bescherming is voor iemand die om een andere reden ernstig gevaar loopt, bijvoorbeeld door oorlog. In 2025 werd 34 procent van de eerste aanvragen ingewilligd.
Hoe lang: De vergunning is eerst drie jaar geldig en kan met drie jaar worden verlengd.
Wat er veranderde: Sinds 12 juni 2026 is er weer een verschil tussen de twee soorten bescherming (tweestatusstelsel). Een vergunning voor onbepaalde tijd is er niet meer. Volgens de IND eist de Europese Kwalificatieverordening dat een status wordt ingetrokken zodra het land van herkomst weer veilig genoeg is.
Bronnen: IND, Vijf vragen over overgangsrecht; Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en migratiepact 2026, Stb. 2026, 127; De Staat van Migratie 2026, p. 88
Beroep bij de rechter
Is de asielzoeker het niet eens met de beslissing, dan kan hij naar de rechter. Dat kan ook iemand met subsidiaire bescherming die een vluchtelingenstatus wil. In 2025 bleef in 80 procent van de beroepszaken over asiel de beslissing van de IND staan.
Hoe lang: Eén week om in beroep te gaan als de aanvraag kennelijk ongegrond is of niet in behandeling werd genomen, anders twee weken. In die korte zaken beslist de rechtbank binnen vier weken.
Wat er veranderde: De kortere termijnen gelden sinds 12 juni 2026. De minister verwacht meer beroepszaken dan de rechtbanken kunnen behandelen.
Bronnen: Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en migratiepact 2026, Stb. 2026, 127, onderdelen BE en BL; De Staat van Migratie 2026, p. 90; Kamerbrief Ontwikkelingen migratieketen op basis van MPP 2026, 30 oktober 2026
Wonen in de opvang
Tot de rechter beslist, heeft een asielzoeker in de regel recht op opvang door het COA. Na zes maanden mag hij werken als de werkgever een tewerkstellingsvergunning heeft. Kansarme asielzoekers mogen niet werken.
Hoe lang: In 2025 woonden bewoners gemiddeld 17,8 maanden in de opvang.
Wat er veranderde: De eerste asielzoekers onder de nieuwe regels mogen vanaf 12 december 2026 werken. Het kabinet wil de wachttijd verkorten tot drie maanden, op zijn vroegst vanaf 1 juli 2027.
Bronnen: Kamerbrief Ontwikkelingen migratieketen op basis van MPP 2026, 30 oktober 2026; De Staat van Migratie 2026, p. 84; Kamerbrief over asielzoekers en werk, minister van SZW, 6 november 2026
Een huis in een gemeente
Wie een vergunning krijgt (een statushouder), krijgt een woning in een gemeente. Elke gemeente moet elk half jaar een aantal statushouders huisvesten: de taakstelling. De afspraak is dat dat binnen 14 weken lukt. Eind 2025 zat 67 procent van de statushouders langer in de opvang.
Hoe lang: In 2025 verlieten statushouders de opvang gemiddeld 28 weken na hun vergunning.
Bronnen: Kamerbrief Ontwikkelingen migratieketen op basis van MPP 2026, 30 oktober 2026; De Staat van Migratie 2026, p. 84
Gezinsleden laten overkomen (nareis)
Een statushouder kan zijn kerngezin laten overkomen: een echtgenoot of echtgenote en minderjarige kinderen. Een alleenstaande minderjarige kan zijn ouders en minderjarige broers en zussen laten overkomen. Voor subsidiair beschermden gelden extra eisen.
Hoe lang: Subsidiair beschermden moeten twee jaar wachten na hun vergunning en genoeg inkomen en een woning hebben. Voor alleenstaande minderjarigen gelden die laatste twee eisen niet.
Wat er veranderde: Sinds 12 juni 2026 kunnen ongehuwde partners, meerderjarige kinderen en pleegkinderen geen nareisvergunning meer krijgen. Op een deel van de aanvragen van vóór 12 juni beslist de IND tijdelijk niet: zij wacht op uitspraken van de rechter.
Bronnen: Wet invoering tweestatusstelsel, Stb. 2026, 105, artikel 29a; IND, Vijf vragen over overgangsrecht; IND, Wanneer begint de IND met mijn nareisaanvraag? (bijgewerkt 10 november 2026)
Afgewezen: vertrekken
Wie niet mag blijven, moet Nederland verlaten. De Dienst Terugkeer en Vertrek helpt bij vertrek of regelt gedwongen vertrek. In 2025 vertrokken 12.800 mensen uit de zaken van die dienst. Van 57 procent is aangetoond dat ze vertrokken. Van de anderen is niet bekend waar ze zijn.
Wat er veranderde: Sinds 16 oktober 2026 gelden delen van de nieuwe Europese terugkeerverordening, waaronder de regels voor terugkeerhubs buiten de EU. De rest geldt een jaar later.
Bronnen: De Staat van Migratie 2026, infographic; Kamerbrief Ontwikkelingen migratieketen op basis van MPP 2026, 30 oktober 2026